ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ
« Το ποτάμι του φοιτητικού κινήματος πίσω δε γυρνά!.»
Η μεγαλειώδης διαδήλωση της Πέμπτης 25 Μαΐου φανερώνει τη δυναμική των 80 και πλέον κατειλημμένων συλλόγων σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Χιλιάδες φοιτητές στις καταλήψεις και στους δρόμους εμφανίζονται στο προσκήνιο, εναντιώνονται στην πολιτική κυβέρνησης- υπουργείου Παιδείας και διεκδικούν το παρόν και το μέλλον τους.
Αγωνιζόμαστε γιατί επιχειρείται να αλλάξει προς το χειρότερο, η ζωή του κόσμου της δουλειάς και της εκπαίδευσης. Στο μέτωπο της εργασίας, η κυβέρνηση της ΝΔ με την εξόφθαλμη συμπολιτευτική στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και ηγεσίας της ΓΣΕΕ επιτίθεται ακόμα και στα ιστορικότερα κεκτημένα (8ωρό, δικαίωμα στις απεργίες, συλλογικές συμβάσεις, ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΚΟ).
Όμως απέναντι τους βρίσκουν την ανάπτυξη αγώνων νεολαίας και εργαζομένων- την απεργία ναυτεργατών και ΟΤΑ, τον αγώνα των τραπεζοϋπαλλήλων, την καθημερινή πάλη στους χώρους δουλειάς (SEX FORM, εργοστάσια λιπασμάτων κ.α.).
Στον ίδιο τόνο, η κυβέρνηση μέσω του υπουργείου Παιδείας εξαπολύει την πιο αντιδραστική επίθεση στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτό γίνεται είτε με νόμους προς εφαρμογή (Αξιολόγηση – ΙΔΒΕ - ΔΟΑΤΑΠ) , είτε με νόμους προς ψήφιση (νέος νόμος πλαίσιο, αναθεώρηση άρθρου 16). Βασικοί άξονες είναι :
• Χτύπημα στην εργασιακή προοπτική των αποφοίτων και περαιτέρω απαξίωση των πτυχίων.
• Κολλεγιοποίηση των πανεπιστημίων. Συγκεκριμένα προωθούνται: Η κατάργηση του ασύλου, ενός από τα ιστορικότερα κεκτημένα του λαϊκού κινήματος, η διαγραφή των φοιτητών είτε μετά από συγκεκριμένο όριο φοίτησης (ν+ν/2 έτη) , είτε μετά την τρίτη αποτυχία σε ένα μάθημα. Πρόκειται για μια προσπάθεια βαθέματος των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, εντατικοποίησης και πειθάρχησης των φοιτητών, για πλήγμα στο φοιτητικό κίνημα.
• Λειτουργία του πανεπιστημίου με ιδιωτικοοικονομικά-ανταποδοτικά κριτήρια: Εισάγεται manager για τη διαχείριση των κονδυλίων των πανεπιστημίων, καταργούνται τα δωρεάν συγγράμματα και πλήττεται το υπάρχον καθεστώς φοιτητικών παροχών και μετεγγραφών. Καταργείται ο, ήδη υπονομευμένος, δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης. Την ίδια στιγμή, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προωθούν την αναθεώρηση του Συντάγματος και του άρθρου 16, που θα ανοίξει τον δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Για όλα αυτά, εμφανίστηκε μια «συναίνεση» των δήθεν εθνικών διαλόγων πάνω από την παιδεία, όπως και σε όλα τα άλλα μέτωπα που επέλεξε η κυβέρνηση να χτυπήσει (π.χ. ασφαλιστικό). Στήθηκαν συμβούλια (Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας) και επιτροπές (8 σοφοί, σύνοδος των πρυτάνεων) όπου τσιράκια της κυβέρνησης βγήκαν και εξήγγειλαν πρώτοι όλες τις αλλαγές που περιελάμβανε το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ προσπαθώντας να δείξουν μια υποτιθέμενη εικόνα συναίνεσης από μεριάς των πανεπιστημίων.
Η πραγματικότητα εντός των σχολών είναι όμως πέρα για πέρα αντίθετη! Το φοιτητικό κίνημα σπάει την βιτρίνα της συναίνεσης, είναι το μόνο που εκπροσωπεί τον εαυτό του, συντρίβει τις απειλές από όπου κι αν προέρχονται και μέσα από Γενικές Συνελεύσεις και καταλήψεις αποφασίζει για το παρόν και το μέλλον του.
Κοινός παρονομαστής όλων των αλλαγών είναι η προσπάθεια δημιουργίας αποφοίτων- αυριανών εργαζομένων που θα είναι φτηνοί για τους εργοδότες, απασχολήσιμοι χωρίς μόνιμη δουλειά, αναλώσιμοι, πειθήνιοι και χωρίς δικαιώματα. Ακριβώς για αυτό πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους πως κάθε αλλαγή στην 3βάθμια εκπαίδευση έχει άμεσο αντίκτυπο στο εργασιακό μας μέλλον, όπως και κάθε αλλαγή σε βάρος του κόσμου της δουλειάς αφορά και πλήττει το ίδιο και εμάς.
Ο αγώνας μας για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για ανθρώπινους όρους σπουδών και για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, αφορά όλη την κοινωνία. Για αυτό απαντάμε με ένα φοιτητικό κίνημα που μαζί με τους εργαζόμενους και τους άνεργους, θα βάζει στο προσκήνιο των αγώνων, τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Το σύνθημα «θα γίνει της Γαλλίας» είναι η δέσμευση για ανυποχώρητο αγώνα του φοιτητικού κινήματος μέχρι τη νίκη. Σε συμπόρευση σε αυτόν τον αγώνα για την παιδεία, τη δουλειά, τη ζωή μας καλούμε όλα τα κομμάτια της εκπαίδευσης (μαθητές, εκπαιδευτικούς) και όλους τους εργαζομένους.