ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ
ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΙΕΛ 6-13 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Η Παιδεία είναι ένα καζάνι που βράζει!

Μετά το μαζικό κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων της περασμένης άνοιξης που ανέστειλε τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην ανώτατη εκπαίδευση, τη σκυτάλη πήρε η ηρωϊκή απεργία των δασκάλων και ακολούθησαν οι καθηγητές και οι μαθητικές καταλήψεις: επί έξι βδομάδες το κέντρο της Αθήνας και όλων των μεγάλων πόλεων συγκλονιζόταν από την πρωτοφανή μαζικότητα και τον παλμό των συλλαλητηρίων, όπου πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές, γονείς, εργαζόμενοι. Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν «δεν έχουμε λεφτά, έχουμε όμως χημικά». Φυσικά. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι τραπεζίτες, βιομήχανοι, «κουμπάροι», μεσίτες, αστυνόμοι και δικαστές. Λεφτά δεν υπάρχουν για την Παιδεία, όταν σε σχέση με πέρυσι: κατά 45 % αυξήθηκαν τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών, πάνω από 60% των Τραπεζών, 150% των εταιρειών πετρελαίου κ.λπ. Ποσοστά συγκρίσιμα με την αύξηση του «κάτι κόμμα τόσο σε τέσσερις δόσεις» της διετούς σύμβασης που υπέγραψε η Γ.Σ.Ε.Ε.

Συνάδελφοι. Το ζήτημα μπροστά στην ελληνική κοινωνία, μπροστά στον καθένα από μας έχει τεθεί καθαρά:
- Θα επιτρέψουμε την πλήρη εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, θα αφήσουμε να γίνει πραγματικότητα το όραμα των κυβερνώντων (κεφαλαίου, κυβέρνησης, Ε.Ε.) για «σχολεία-μαγαζιά με γονείς πελάτες κι αμόρφωτα παιδιά» όπως πολύ χαρακτηριστικά και δυνατά ακούγεται το σύνθημα στα μαζικά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια;
- Θα αφήσουμε τη ζωή μας να περάσει κυνηγώντας όλη τη μέρα ένα αβέβαιο μεροκάματο που με το ζόρι θα καλύπτει τις δόσεις των δανείων, αλλά όχι τις πραγματικές ανάγκες μας ή θα αγωνιστούμε για να ζούμε με αξιοπρέπεια από μία δουλειά;

Η κατάσταση στην ιδιωτική εκπαίδευση
- Μαζικά φτάνουν στην Ο.Ι.Ε.Λ.Ε. οι καταγγελίες συναδέλφων: - εργασία χωρίς διοριστήρια,- απλήρωτη εργασία για ενημερώσεις γονέων, εκδηλώσεις κ.λπ., - μειώσεις ωρών, - μειωμένες αμοιβές, - φροντιστηριακές ώρες χωρίς διοριστήριο, - απολύσεις χωρίς καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης κ.ά.
- Οι αποκαλύψεις της ΟΙΕΛΕ για τα πλαστά πτυχία που έδιναν ιδιωτικά ΤΕΕ, έδωσαν δείγματα της κατάστασης που θα αντιμετωπίσουμε αν ιδιωτικοποιηθούν και τα Πανεπιστήμια.
- Οι δεκάδες φετινές απολύσεις συναδέλφων θρυμματίζουν την πολυδιαφημισμένη βιτρίνα του «εξασφαλισμένου ιδιωτικού εκπαιδευτικού» και δείχνουν τις πραγματικές διαθέσεις των εργοδοτών. Αλλά κυρίως δείχνουν ότι καμιά νομοθεσία και καμιά στάση υποταγής δεν μπορεί να μας εξασφαλίσει, αν με τον αγώνα και την αλληλεγγύη μας δεν υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας για σίγουρη δουλειά.

Κι όμως, η στάση του μπλόκ εξουσίας (Ενότητα-ΔΑΚΕ) στο ΣΙΕΛ και την ΟΙΕΛΕ δίνει την εντύπωση ότι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί ζούν σε άλλο πλανήτη. Σε απομόνωση από το υπόλοιπο εκπαιδευτικό κίνημα, στο ρόλο του μόνιμου χειροκροτητή του Υπουργείου Παιδείας: -υποστήριξε το νομοσχέδιο για την τεχνική εκπαίδευση που διαχωρίζει τους μαθητές σε δύο κατηγορίες, στέλνοντας στον καιάδα των ΕΠΑ.Σ. όσους «δεν παίρνουν τα γράμματα», -δεν αντέδρασε στην επιβολή της βάσης του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ, που έφτιαξε πελατεία για σχολές και κολέγια αδειάζοντας τα Τ.Ε.Ι., - υποστηρίζει την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, - δεν έχει άποψη για τα νέα προγράμματα και βιβλία, όπου εκδοτικοί οίκοι ελέγχουν όλο το πακέτο «σχολικό βιβλίο και βοήθημα», - δεν διαμαρτύρεται όταν οι απεργοί εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται με χημικά και σιδερογροθιές,- δεν διεκδικεί τίποτα για τον ιδιωτικό εκπαιδευτικό ούτε καν έναν αξιοπρεπή μισθό, - δεν στηρίζει τουλάχιστον τις άλλες εκπαιδευτικές ομοσπονδίες που αγωνιστικά διεκδικούν 1400 ευρώ εισαγωγικό μισθό.
Άς πάρουμε τις υποθέσεις στα χέρια μας
Απόλυτα δικαιολογημένες οι αντιδράσεις συναδέλφων που με ενυπόγραφες επιστολές τους προς τα Δ.Σ. του ΣΙΕΛ και της ΟΙΕΛΕ διαμαρτύρονται και ζητούν το λόγο:
«...εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκειά μας για την πρωτοφανή στάση της Ομοσπονδίας μας ως προς τις κινητοποιήσεις του κλάδου. Αναρωτιόμαστε ποιοι λόγοι επιβάλλουν τη «σιωπή» των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ενώ το σύνολο των υπολοίπων διαμαρτύρεται τόσο ηχηρά και καθολικά, με αιτήματα στα οποία τουλάχιστον θα έπρεπε να συμπαρασταθούμε.» (Από την επιστολή των εκπαιδευτικών της Σχολής Μωραϊτη).
«Μπροστά σ’αυτή την κατάσταση εντύπωση μας προκαλεί το γεγονός ότι τα ΔΣ του ΣΙΕΛ και της ΟΙΕΛΕ έμειναν αμέτοχα. ...με δεδομένο ότι οι δάσκαλοι έχουν δώσει έναν αγώνα και για εμάς ..., θα πρέπει: α) το ΔΣ του ΣΙΕΛ να συγκαλέσει γενική συνέλευση του σωματείου στην οποία θα συζητηθεί το πρόγραμμα δράσης, β) το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ να συμπαραταχθεί με τους συναδέλφους των δημόσιων σχολείων με απεργιακές κινητοποιήσεις και όχι στάσεις εργασίας, γ) και τα δύο ΔΣ να πάρουν θέση για τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα και την εν γένει κατάσταση (νέα σχολικά εγχειρίδια, ευέλικτη ζώνη, τι γνώση παρέχεται, στάση του ΥΠΕΠΘ στις κινητοποιήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, η οικονομική κατάσταση των εκπαιδευτικών κ.λπ.). (Απο την επιστολή των εκπαιδευτικών της Ερασμείου Ελληνογερμανικής Σχολής).
Η απάντηση του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ αποτελεί μνημείο υποταγμένου και «καθώς πρέπει» συνδικαλισμού. Σταχυολογούμε: «... δεν επιβάλαμε ως συντεχνιακή κατάκτηση ούτε με την ισχύ του πλήθους μας ούτε με την ένταση των συνθημάτων και των απεργιών μας, αλλά με την ισχύ των επιχειρημάτων μας και την άσκηση πολιτικής μέσα στον κοινωνικό μας περίγυρο... . Ο συνδικαλισμός δεν προχωρεί μόνο με συνθήματα κινητοποιήσεις και ρήξεις (...) προχωρεί και με διάλογο, διαπραγμάτευση, έρευνα και τεκμηρίωση. (...) ». Σύμφωνα με την πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, όταν τα αιτήματα των απεργών δεν ικανοποιούνται, αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχουν επιχειρήματα, δηλαδή έχουν άδικο.

Εμείς, οι «Παρεμβάσεις», δώσαμε τη μάχη τη χρονιά που πέρασε, μέσα κι έξω από το ΔΣ της ΟΙΕΛΕ, για πρωτοβουλίες που θα ενημερώνουν, θα συσπειρώνουν και θα κινητοποιούν τους ιδωτικούς εκπαιδευτικούς. Πιστεύουμε ότι ο συνδικαλισμός είναι υπόθεση όλων και όχι των «λίγων και εκλεκτών» που θα «αντιπροσωπεύουν» και θα διαμεσολαβούν τις διαθέσεις του κλάδου σε δημόσιες σχέσεις και παζάρια για τη διατήρηση μιας συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και κάποιων, καταπατημένων στην πράξη, «κεκτημένων». Θεωρούμε τη Γενική Συνέλευση και τις εκλογές του ΣΙΕΛ ευκαιρία να βγει μπροστά η διάθεση πάρα πολλών συναδέλφων για μια αγωνιστική στροφή στο Σύλλογό μας. Για έναν ΣΙΕΛ που θα έχει δύναμή του τα μέλη του, θα εμπιστεύεται και θα στηρίζει τον ιδιωτικό εκπαιδευτικό στην καθημερινή του μάχη να αλλάξουν τα πράγματα, πρώτα-πρώτα μέσα στο χώρο δουλειάς του, αλλά και στην εκπαίδευση και στην κοινωνία.
Στην προσπάθεια αυτή καλούμε όλους τους συναδέλφους. Αγωνιζόμαστε για:
• Αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών. 1400 ευρώ εισαγωγικό μισθό.
• Υπεράσπιση της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης. Όχι στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση. Χρηματοδότηση της εκπαίδευσης στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% του Γ.Κ.Π.
• Ενιαίο 12χρονο δημόσιο, υποχρεωτικό και δωρεάν σχολείο – Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή – Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση.
• Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος – Όχι στην αναθεώρηση που καταργεί τη μονιμότητα.
• Όχι ελαστική εργασία στην εκπαίδευση, δημόσια και ιδιωτική. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Να μπει φραγμός στην εργοδοτική αυθαιρεσία σε όλες τις βαθμίδες της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Να περιοριστεί το δικαίωμα των αυθαίρετων και αναιτιολόγητων απολύσεων.
• Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο –όχι στην κατηγοριοποίηση των σχολείων.
Συνάδελφοι, αν θέλουμε δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλο το λαό, παιδαγωγική ελευθερία και σύγχρονα προγράμματα σπουδών, αν θέλουμε σίγουρη και σταθερή δουλειά, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, ένας δρόμος υπάρχει. Αυτός της αγωνιστικής διεκδίκησης σε ένα πανεκπαιδευτικό-πανεργατικό μέτωπο.

ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ