ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Προϋπολογισμός 2006: Η φτώχεια συνεχίζεται, να συνεχιστούν και οι αγώνες!

    Ούτε οι άνθρωποι ούτε οι αριθμοί  ευημερούν πλέον! Αυτό είναι το αβίαστο συμπέρασμα από τη βαθύτερη ανάγνωση   του προϋπολογισμού που κατέθεσε  η Ν.Δ. για το 2006. Προϋπολογισμός ο οποίος συνεχίζει και βαθαίνει τα ίδια ταξικά χαρακτηριστικά  της αναδιανομής του  πλούτου  σε όφελος των λίγων και ισχυρών, σε βάρος των πολλών και των φτωχών. Ο νέος Προϋπολογισμός χαρακτηρίζεται  με τη σημαία και τη σφραγίδα της λιτότητας  δίνοντας τα διαπιστευτήριά του  στην ολιγαρχία και την  Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Στα χνάρια της συνόδου της Λισσαβόνας  για το ξεθεμελίωμα  όλων των εργασιακών κατακτήσεων και με στόχο ακόμη φτηνότερη εργατική δύναμη με άξονα το πετσόκομμα των κοινωνικών κατακτήσεων, όπως είναι η δημόσια υγεία, παιδεία, πρόνοια  και με φανερή πρόθεση του Αλογοσκούφη να ανοίξει το ασφαλιστικό  ο Προϋπολογισμός είναι αιτία πολέμου.

    Δεν ξεχνάμε, ίσα - ίσα  σημειώνουμε  πως ο Προϋπολογισμός, δηλαδή το μοίρασμα της πίτας συνοδεύεται και από άλλα μέτρα όπως είναι το φορολογικό νομοσχέδιο , τα κίνητρα επενδύσεων, οι Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα  και κυρίως το «τρένο» των αποκρατικοποιήσεων –ιδιωτικοποιήσεων που σαρώνει τη χώρα  από άκρη σε άκρη.

    Η κυβέρνηση της Ν.Δ., αντιγράφοντας το ΠΑΣΟΚ , μίλησε  για άλλα 8 χρόνια λιτότητας , ώστε να εξυγιανθεί η οικονομία  και προσδιορίζει νέα μέτρα- σοκ έχοντας παραστάτες τον ΣΕΒ και τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

    Σε όλη την Ευρώπη οι κυβερνήσεις με όποιο χρώμα και απόχρωση  παίρνουν μέτρα διεύρυνσης της φτώχειας  και νέων παροχών στο κεφάλαιο.

     Οι εργαζόμενοι έχουν 2 δρόμους μπροστά τους: Ή θα αποδεχτούν έστω και με κρυφή αγανάκτηση  την  αντιδραστική πολιτική ή θα ενωθούν σαν ένας άνθρωπος και θα αγωνιστούν για την ανατροπή της.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν:

Α) Τη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων (η φορολογία φυσικών προσώπων αυξάνεται κατά 9,2% έναντι αύξησης 4,3% το 2005) με παράλληλη φορολογική ελάφρυνση των επιχειρήσεων (οι φόροι των εταιρειών, που εμφανίζουν όλο και μεγαλύτερα κέρδη, αυξάνονται μόλις κατά 3,9%).

    Συγκεκριμένα οι άμεσοι φόροι φτάνουν σε 19,07 δισ. ευρώ (από 17,94 δισ. το 2005). Τα φυσικά πρόσωπα (από την άμεση φορολογία) καλούνται να πληρώσουν 14,76 δισ. ευρώ (από 13,92 δισ. ευρώ το 2005). Η φοροαφαίμαξη ενισχύεται σε ποσοστό 9,2%, ψηλότερα κατά 1,8 μονάδες πάνω από την αύξηση του ΑΕΠ. Αποκαλυπτικό της φορολεηλασίας είναι το ύψος του παρακρατούμενου φόρου για μισθούς και συντάξεις, το οποίο θα εκτιναχτεί το 2006 σε 4,92 δισ. ευρώ (από 4,27 δισ. ευρώ το 2005). Σε απόλυτο αριθμό η επιπλέον επιβάρυνση της παρακράτησης για μισθωτούς - συνταξιούχους φτάνει σε 65 εκατ. ευρώ και ποσοστιαία σε 15,2%! Η συγκεκριμένη κλοπή είναι αποτέλεσμα της «μη τιμαριθμοποίησης» στη φορολογική κλίμακα, που θα έχει ως συνέπεια τα εισοδήματα να επιβαρυνθούν με υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές χωρίς αυτά να αυξάνονται πραγματικά, τη μη αύξηση του αφορολόγητου ορίου και την αναμενόμενη αύξηση των εισοδημάτων λόγω της ωρίμανσης και των αυξήσεων του 2,5%.

    Και αν αυτή τη μοίρα επιφυλάσσει ο προϋπολογισμός στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, τα συνήθη δηλαδή υποζύγια των φορολογικών βαρών, διαφορετική μεταχείριση προδιαγράφει για τα νομικά πρόσωπα: Οι φόροι πάνω στα κέρδη των επιχειρήσεων υπολογίζονται να αυξηθούν μόλις 3,9%. Σε πραγματικούς όρους πρόκειται για γενναιόδωρες φοροελαφρύνσεις που βρίσκονται 3,5 ολόκληρες μονάδες κάτω από την αύξηση του Α.Ε.Π., σε μια περίοδο που τα κέρδη αυξάνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς[1].

     Στους έμμεσους φόρους την τιμητική τους έχουν ο ΦΠΑ και Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης. Το σύνολο των φόρων της κατηγορίας εκτοξεύεται στα 25,54 δισ. ευρώ (από 23,48 δισ. ευρώ το 2005) με αύξηση 8,8%. Ο Φ.Π.Α. στις συναλλαγές φτάνει σε 16,83 δισ. ευρώ (από 15,49 δισ. το 2005) με αύξηση 8,6%. Συνολικά, δηλαδή, τα πρόσθετα χαράτσια από τα καύσιμα θα φτάσουν στο αστρονομικό ύψος των 521 εκατ. ευρώ. Νέες ανατιμήσεις προαναγγέλλονται και στα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων, που αναμένονται στα 802 εκατ. ευρώ (από 754 εκατ. ευρώ το 2005) με αύξηση 6,4%. Αυξήσεις προαναγγέλλονται και στους ειδικούς φόρους πάνω στα τσιγάρα - καπνό (2,79 δισ. από 2,6 δισ. ευρώ το 2005) με αύξηση 6,6%.

    Το σύνολο των φορολογικών εσόδων (έμμεσοι και άμεσοι) φτάνει σε 44,61 δισ. ευρώ (από 41,42 δισ. ευρώ το 2005) με αύξηση 7,7%.

Β) Τις νέες ιδιωτικοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου για να εξασφαλιστούν έσοδα [2], αλλά και η ταυτόχρονη αύξηση κατά 8,8% των έμμεσων φόρων που πληρώνονται κυρίως από τα λαϊκά στρώματα, της φορολογίας στα καύσιμα και το πετρέλαιο θέρμανσης (νέοι φόροι 521 εκατ. ευρώ), στα τέλη κυκλοφορίας και στους φόρους για τον καπνό.

Γ) Τη διατήρηση σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα των κονδυλίων που τσεπώνουν τα τραπεζικά λόμπι (τα τοκοχρεολύσια φτάνουν τα 27,7 δισ. ευρώ ή το 36,2% του προϋπολογισμού), αλλά και νέο τσεκούρωμα των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα σε επίπεδα που φτάνουν δε φτάνουν τα επίπεδα αύξησης του Α.Ε.Π. για Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμό.

Δ) Την αύξηση των χρηματοδοτήσεων - επιδοτήσεων του κεφαλαίου, αλλά η καρατόμηση των ενισχύσεων και των επιχορηγήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία, τους συγκοινωνιακούς φορείς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση κλπ.

Ε) Τη φτώχεια στις επιχορηγήσεις των ασφαλιστικών ταμείων. Προδικάζεται μ’ αυτόν τον τρόπο η διαιώνιση στα ίδια εξευτελιστικά επίπεδα των συντάξεων που προβλέπει και ο προϋπολογισμός του 2006. Συγκεκριμένα, οι κρατικές επιχορηγήσεις για το επόμενο έτος προϋπολογίζονται στο ποσό των 6.551 εκατομμυρίων ευρώ, από 6.115 εκατομμυρίων ευρώ το 2005. Μιλάμε, δηλαδή, για μια «αύξηση» της τάξης του 7,1%, όταν το Α.Ε.Π.  αναμένεται να αυξηθεί κατά 7,4%!

Στ) Την ελάχιστη εξέλιξη στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, με μια εισοδηματική πολιτική που θα κινείται αυστηρά στα όρια του επίσημου πληθωρισμού. Συγκεκριμένα ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει μειώσεις στα εισοδήματα, αφού οι φετινές αυξήσεις θα είναι 2,5% δηλαδή μικρότερες από τον επίσημο και πάντα πλασματικό πληθωρισμό που προβλέπεται πάνω από 3,5%[3]. Δηλαδή και φέτος δεν θα αναπληρωθούν οι απώλειες των προηγούμενων χρόνων, δεν θα πάρουμε το διορθωτικό ποσό της προηγούμενης χρονιάς, δεν θα βάλουμε στην τσέπη μας ούτε ένα ευρώ από την περίφημη αύξηση του Α.Ε.Π., που είναι αποτέλεσμα της έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, δεν θα πάρουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί το περίφημο επίδομα των 176 ευρώ, με το οποίο επί 5 χρόνια μας ενέπαιζε η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία – τώρα επί 2 χρόνια μας εμπαίζει η κ. Υπουργός που μας το έταξε και το υποσχέθηκε προεκλογικά. Επιπλέον θα έχουμε πραγματική μείωση των αποδοχών μας που σε αρκετές περιπτώσεις και σε συνδυασμό με τα φοροεισπρακτικά μέτρα θα οδηγήσει και σε ονομαστική μείωση.

Ζ) Την ίδια σκληρή λιτότητα αναδεικνύει και η ανάλυση των τακτικών δαπανών κατά υπουργείο [4].

Παιδεία, αποπαίδι του προϋπολογισμού

     Το ποσοστό των δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού για την παιδεία διαμορφώνεται για το 2006 σε 8,3% των συνολικών δαπανών έναντι 8,9% που ήταν για το 2005.

     Συγκεκριμένα από τον Τακτικό Προϋπολογισμό διατίθενται 6,011 δις ευρώ και από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων  815  εκ. ευρώ Βέβαια οφείλουμε να σημειώσουμε δύο βασικά «λογιστικά» στοιχεία. Πρώτον ότι  οι  δαπάνες μπορούν να περικοπούν, όπως έγινε και στο παρελθόν  και δεύτερον ότι στα παραπάνω ποσά δεν περιλαμβάνονται  οι δαπάνες τις Γενικής Γραμματείας θρησκευμάτων ,της Ακαδημίας Αθηνών κλπ.

     Το σύνολο των δαπανών για την παιδεία διαμορφώνεται στα 6,816 δις ευρώ  δηλαδή μόλις στο 3,53% του  Α.Ε.Π. έναντι 3,58% το 2005 (μείωση 0,03%). Είναι φανερό ότι οι προεκλογικές εξαγγελίες του Καραμανλή για αύξηση στο 5% του Α.ΕΠ στην εκπαίδευση παραμένουν στην σφαίρα των συνήθων ψεμάτων. Με αυτούς τους «ρυθμούς αύξησης» ο στόχος του 5%  δεν πρόκειται να επιτευχθεί ούτε σε 170 χρόνια...        

     Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. συνεχίζοντας τον εκσυγχρονιστικό κατήφορο του κατηγόρησε την κυβέρνηση για «αναξιοπιστία» και «έλλειμμα διακυβέρνησης», αδυνατώντας να αξιοποιήσει ακόμα για τον εκλογικό του εαυτό και μόνο την κοινωνική δυσαρέσκεια που ολοένα και εντείνεται. Είναι φανερό πως η ηγετική ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ούτε θέλει ούτε μπορεί. Κινείται στην τροχιά της «ανταγωνιστικότητας της οικονομίας» και των γενικών αναφορών στην «κοινωνική ευαισθησία και δικαιοσύνη».

Ο προϋπολογισμός περιγράφει μια βαθιά ταξική- αντιλαϊκή πολιτική

    Συνοψίζοντας, αυτό που με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε είναι πως και ο φετινός προϋπολογισμός -συνεχίζοντας την ταξική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων- διευρύνει τη φτώχεια, βαθαίνει τις αντιθέσεις, εντείνει την ανισότητα στη διανομή των εισοδημάτων. Είναι δηλαδή φτιαγμένος με τα γνωστά και δοκιμασμένα υλικά του παρελθόντος, που τόσο έντεχνα χρησιμοποιούσαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Στην ίδια ρότα κινείται, μεταφέροντας με πιο άγριους τρόπους τα φορολογικά βάρη στους εργαζόμενους, συνεχίζοντας τη σκληρή πολιτική της μονόπλευρης λιτότητας σε μισθούς και συντάξεις, κλιμακώνοντας την υποχρηματοδότηση των κοινωνικών τομέων και υπονομεύοντας ακόμα περισσότερο το δημόσιο χαρακτήρα τους, προς όφελος των επιχειρηματικών συμφερόντων που λεηλατούν τους συγκεκριμένους χώρους. Οι μαύρες μέρες σκληρής λιτότητας που υπόσχονται κυβέρνηση και Ε.Ε. μέσω του προϋπολογισμού, συνοδεύονται με την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, τη λεηλασία του ευρώ, την  επιταχυνόμενη επέκταση των  ελαστικών μορφών εργασίας, την άρση της μονιμότητας και φυσικά το ξεπούλημα της δημόσιας κινητής και ακίνητης περιουσίας. Όπως φαίνεται από τον προϋπολογισμό, οι αποκρατικοποιήσεις - ιδιωτικοποιήσεις των τελευταίων κρατικών φιλέτων,  μαζί με την παράδοση των δημοσίων έργων υποδομής στις ιδιωτικές κατασκευαστικές εταιρείες, είναι οι νέες παροχές προς το κεφάλαιο. Ήδη Εμπορική και Αγροτική τράπεζα, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, λιμάνια-αεροδρόμια, ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο και εκατομμύρια στρέμματα καταπατημένης δημόσιας γης, προβλέπεται να πωληθούν αντί πινακίου φακής. Το πιο προκλητικό όμως είναι ο μονόπλευρος προσανατολισμός αυτής της πολιτικής. Ενώ δηλαδή οι μισθοί και οι κοινωνικές δαπάνες εδώ και πολλά χρόνια ολοένα μειώνονται, τα επιχειρηματικά κέρδη και ο πλουτισμός των λίγων παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Αστρονομικά κέρδη καταγράφουν οι εξαμηνιαίοι ισολογισμοί των μεγάλων Ανωνύμων Εταιρειών, αποκαλύπτοντας τη σαθρότητα των επιχειρημάτων για «δημοσιονομική στενότητα, ελλείμματα κλπ.». Συγκεκριμένα τα καθαρά κέρδη για 70 εταιρείες  εμφανίζουν αύξηση 42%, δηλαδή δεκαπενταπλάσια από την ονομαστική αύξηση των μισθών, με τα κέρδη του χονδρικού εμπορίου να φτάνουν στο 613%(!), στις βιομηχανίες τροφίμων στο 67%, στον κλάδο των μεταλλικών προϊόντων στο 68% (στις συγκεκριμένες εταιρείες δεν περιλαμβάνονται οι τράπεζες, οι σύγχρονοι τοκογλύφοι, που εκεί τα κέρδη είναι ακόμα μεγαλύτερα).  Όμως και τα στελέχη τους οι κεφαλαιοκράτες τα προσέχουν πολύ στη χώρα μας, αφού -σύμφωνα με την έρευνα που έγινε πρόσφατα σε 17 αναπτυγμένες ευρωπαϊκές αγορές- ενώ οι Έλληνες που κατατάσσονται στην κατώτερη μισθολογική κλίμακα είναι οι χειρότερα αμειβόμενοι σε ολόκληρη την Ευρώπη, αυτοί που είναι στην ανώτατη κλίμακα (διευθυντές-σύμβουλοι) βρίσκονται μεταξύ των πρώτων, με αμοιβές που ξεπερνούν τα 230.000 δολάρια, καλύτερες από τους Ιταλούς, Ολλανδούς, Γάλλους, Σουηδούς! Όσο για τη σύγκριση της κατώτατης μισθολογικής κλίμακας με την ανώτατη, οι διαφορές φτάνουν στο 850% όταν στην Ιταλία το χάσμα περιορίζεται στο 550% ! 

    Δια ταύτα: Απέναντι σ’ αυτήν την πολιτική δεν μπορεί να υπάρξει ούτε αναμονή ούτε οι «άσφαιρες ντουφεκιές» των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Χρειάζεται ν’ απευθυνθούμε στη βάση των εκπαιδευτικών με την πρόταση του ενιαίου παρατεταμένου αγώνα, του Πανεκπαιδευτικού Μετώπου για τη συνολική απόρριψη αυτής της πολιτικής. Διεκδικώντας αυξήσεις πέρα από τα «όρια αντοχής» της κυβέρνησης, σύνταξη στα 30 χρόνια υπηρεσίας και υποστήριξη του κοινωνικού και δημόσιου τομέα ενάντια σε κάθε μορφή συρρίκνωσης και ιδιωτικοποίησης του. Μέσα από Γ.Σ., επιτροπές αγώνα, συμφωνία των αγωνιζόμενων κλάδων.

Αθήνα, Νοέμβρης 2005